" ಆಧುನಿಕ ಕಾಲ" ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲವೇ...........

" ಆಧುನಿಕ ಕಾಲ" ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲವೇ...........

ಈ ಲೇಖನ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ವಿನಯಕುಮಾರ ಎಂ.ಜಿ.,  ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೋಳಿಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಸಚಿನ್ ತೆಂಡುಲ್ಕರ‍್ ಹಾಗೂ ಮಿಥುನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಸಚಿನ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಥುನ್ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಮಿಥುನ್ ಅಂದರು " ಸಾಮಾನ್ಯ ಲೌಕಿಕ ಮನುಷ್ಯರಾದ ನಾವು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹೌದು ಸಚಿನ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನ ದೇವರು ಚಾಪ್ಲಿನ್ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ: ಅವನ ಅಪ್ರತಿಮ ಕಲಾನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಾರು ಮಾಡಲಾಗದು. ಎಲ್ಲ ವಯೋಮಾನ, ಹಿನ್ನೆಲೆ, ದೇಶ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ,ಭಾಷೆ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಆಪ್ತ ಅದ್ಭುತವೆನಿಸುವ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ  ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಕಂಡು " ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಮುನುಷ್ಯನಲ್ಲ ದೇವರು" ಎಂದು ತುಂಬಾ ಜನ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ೩೦ರ ಹರೆಯ ತುಂಬಿಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೇ ಫ್ರೆಂಚ್ ಲೇಖಕ ಎಲಿಫಾವ್ರ‍್ ಆತನನ್ನು ಷೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣ- ಅಕ್ಷರ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ "ದೂರ ಚಿತ್ರ ಸಮೀಪ ಚಿತ್ರಗಳು" ವಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಢಿಕರಿಸಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ " ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಈ ತನಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ (ಅಂಥ) ಭಾರಿ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಪಡೆದ ಕಲಾವಿದರು ಇಬ್ಬರೇ, ಒಬ್ಬ ಷೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ‍್ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಚಾರ್ಲಿ ಚಾಪ್ಲಿನ್"

    ಚಾರ್ಲಿ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ೧೯೧೪ ರಿಂದ ತೊಡಗಿ ೧೯೪೭ರವೆರೆಗಿನ  33 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ  76 ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕೂಡಾ ವಸ್ತು ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕೇ ಆಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯುತ್ತಾ ಹೇಗೆ ತೊಡಕಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಾರ್ಲಿ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

    ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿದಾಗ,  ಆಗಷ್ಟೇ ಆ ಮಾಧ್ಯಮ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಗ್ರಿಫಿತ್ ಫ್ಲಾಹರ್ಜಿ, ಜಿಗಾ ವೆರ‍್ಟೋವ, ಐಸೆನ್ ಸ್ಟೈನ್ ರಂಥಹ ನಿರ್ದೇಶಕರಿದ್ದರೂ, ಚಲನಚಿತ್ರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹುಗಣ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇವರು ತಯಾರಿಸಿದರು. ಬಹು ವಿಶಾಲ ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಚಾಪ್ಲಿನ್ ನೇ ಮತ್ತು ಮುಂದೆಯೂ ಇವನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಬಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಶಾಕಿರಣವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ವೀಕ್ಷಕರಲ್ಲಿಯೂ, ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದ ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಎಲಿ ಫ್ರಾವ್ ಹೇಳಿದ್ದು  “ So far one man, and only one, has shown that he entirely understands the new art of the cinema. only one man has shown that he knows how to use this art as if it were a keyboard where all the elements of sense and feeling that determine the attitude and form of things merge and convey in one cineographic expression the complex revelation of  their  inner life and quality”  ಈ ಮಾತುಗಳಂತೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಚಿತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಬದುಕಿನ ಆದ ಅನುಭವ ಪಡೆದು ಕೆಳವರ್ಗದ ಬದುಕನ್ನು ತೀಕ್ಷವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ತಾನು ಹೇಳಬೇಕಾದುದದ್ನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಗೋಳಿನ ಕಥೆಯಂತೆ ಹೇಳಿದರೆ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಲಾರರೇನೋ ಎಂದು ಆತನಿಗನಿಸಿರಬೇಕು! ತಮಾಷೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿಸಲು ತನ್ನನ್ನೇ ಮೂದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಟ್ರಾಮ್ಪ್ ಪಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ. ದೊಗಳೆ ಪ್ಯಾಂಟು, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ವಸ್ತ್ರ, ವಿಚಿತ್ರ ನಡಿಗೆ,ಬೂಟು, ಕೋಲು, ಸಿನಿಮಾದ ಕಥಾನಾಯಕನಿಗೆ ಹೊಸದೇ ಇಮೇಜ್ ಅನ್ನು ಚಾರ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆದರೆ ಅವನ ಪ್ರಕಾರ “Making fun is serious business”.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಗೆ ಅದರ ಆಗತ್ಯತೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ “ The master of this new art never speaks, never writes, never explains” ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಏನನ್ನು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ತೋರಿಸಿಲಿಲ್ಲ, ವಿವರಿಸಲು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳುಬೇಕೆಂದಿದ್ದನೋ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಪೀಟರ‍್ ಎಫ್ ಪುಕ್ಕರ‍್ ನ ಮಾತಿನಂತೆ “ The important thing in communication is to hear which isn’t being said” .

    ಮಾತಿಲ್ಲದ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಬಹುವಾಗಿ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡ 1927ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಮಾತು ಬಂತು. ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಆಧುನಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ತ್ವರಿತ ಯಾಂತ್ರಿಕೃತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಮಾತಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ಪಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿದ. ಚಾಪ್ಲಿನ್ ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿ ಅದರತ್ತ ಆತಂಕದಿಂದಲೇ ನೋಡಿದರು ನಟರಿಗೂ ಸ್ಪಲ್ಪ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಆದುದರಿಂದ 1936 ರಲ್ಲಿ ಆತನ ಮಹಾನ್ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ  ಮಾಡರ್ನ ಟೈಮ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಟೈಟಲ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹಾಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡ.

    ಮಾಡರ್ನ್‌ಟೈಮ್ಸ್ ನ ತಲೆಬರಹ
“ Modern Times” A story of industry , of individual enterprise humanity crusading in the pursuit of happiness” ಬದುಕನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷವಾಗಿಸಲು ಮನುಷ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣ. ಬದುಕು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದುಕುವ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಈಗ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾಗಿಯೇ ನಡಿಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿಂದ ತೊಡಗಿ ಕಾಲ ಸಂದಂತೆ ಬದುಕನ್ನು ಇನ್ನೂ ಜಟಿಲವಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಆ ಜಟಿಲತೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಷ್ಟೇ ಎನ್ನುವಂತಿದೆ “ Modern Times” .

    ಸಿನಿಮಾ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರವೊಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಮುಳ್ಳು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಆತುರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತಿದೆ. ಇದೇ ಗಡಿಯಾರವನ್ನೇ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ “ Modern Timesನಲ್ಲಿ plot construct   ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾ Tramp ಒಬ್ಬನ ಜೀವನದ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಖಾನೆ, ಜೈಲು, ಮಾಲ್ ನಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಮಳಿಗೆ ಹೋಟೇಲ್ಲು ಈ ನಾಲ್ಕು ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಆತ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕಳೆಯಲು ತೊಡುಗುವ ಭಾಗಗಳ ಒಳಸುಳಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಡುತ್ತದೆ.

ಮೈಕ್ ಲೆಫೆವ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.“… I don’t (even need the alarm clock to get up in the morning… It’s a pseudo-death, more of less(your) whole system is paralyzed…” ಲೆಫೆವ್ರ‍್ಗೆ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊ ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವುದೂ ಕೂಡಾ ಆಲರಾಂನ ಒತ್ತಾಯ ಪೂರ್ವಕ ಶಬ್ಧ, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಬೇಸರದ ಮೂಲಕವೇ, ಆಮೇಲಿನದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ದುಗುಡ ಅವನ ಮಾತಿನಂತಯೇ “ Modern Times”ನ ಆರಂಭ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕುರಿಗಳ ಮಂದೆ ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ನುಗ್ಗುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಚಿತ್ರ Fade out ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ವೇಗವಾಗಿ ಜನರು ನೂಕು-ನುಗ್ಗಲಲ್ಲಿ ಬರುವುದನ್ನು ಚಾರ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜನರು ಅವಸರವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರಷ್ಟೇ ಅವಸರದ ಕಾರುಗಲು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದೆ ನಡುವೆಯೇ ನುಗ್ಗಿ ಓಡುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯನಾಗಲೀ ಮನುಷ್ಯ ನಿರ್ಮಿತ ಯಂತ್ರವಾಗಲೀ ಎಲ್ಲವೂ ಬಂದಿಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ನಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಸೂಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಕಾರ್ಖಾನೆ.

    ಆ ನೂಕುನುಗ್ಗಲನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಒಳನುಗ್ಗಿದರೆ ದೈತ್ಯಯಂತ್ರಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆತುರವೂ ಇಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನು ಓಡಾಡುವ ಸ್ಧಳಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಈ ಯಂತ್ರ ಇರುವ ಸ್ಧಳ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶಸ್ತವಾಗಿದೆ. Of course “ only perfect building must be the factory, because that is built to house machines, not men” ಒಟ್ಟೋ ಸೈಲೆನಸ್ ನ ಈ ಲಕ್ಷ್ಯ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಆಧುನಿಕತೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಶೋಷಿಸುತ್ತದಯೇ ಹೊರತು ಯಂತ್ರಗಳನ್ನಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನುಳಿಸಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ವಾತಾವರಣವಿರುತ್ತದೆ.

    ಕಂಪನಿಯ ಮಾಲೀಕನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಆತ Electro Steel corporation ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪಧಬಂಧ ಆಟವಾಡಿ ಬೇಸರವಾದಾಗ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಮಿಕ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮಾತ್ರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆತ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಮಾಲೀಕರಾದರೂ ಯಾರೊಟ್ಟಿಗೂ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಮಾದರಿಯ ದೊಡ್ಡ ಪರದೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅದರ ಮೂಲಕವೇ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಸೂಚನೆ ಪ್ರಕಾರ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಐದನೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುವಿಕೆ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

    ವಿಭಾಗ ಐದರಲ್ಲಿ ಮಾಡರ್ನ ಟೈಮ್ಸ್ ನ ಕಥಾನಾಯಕ ನಮಗೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಯಾರೂ ಆಗಿರಬಹುದು ಅವನ ಹೆಸರು, ವಿವರ ಯಾವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ ಡಬ್ಲ್ಯು.ಹೆಚ್.ಆಡನ್ ನ ‘Unknown citizen’ನಂತೆ ಅವನು ತಿರುಗಣೆ ಬೀಗಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ಪಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಅವನು ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಿರುಗಣೆ ಬೀಗಿ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಮರಳಿ, ಆ ಜಂಜಾಟವನ್ನು ಮೆರೆಯಲು ಬಾತ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟು ಹೊತ್ತಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿನ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಅಧ್ಯಕ್ಷನು ಆತನನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ.

    ಕಾರ್ಖಾನೆಯಲ್ಲಿನ ನೌಕರರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿ ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು ಅವರ ಸಮಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ನಿರಂತರ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ ಹೊಸದೊಂದು ಯಂತ್ರ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದು Bellows Feeding Machine. ನೌಕರರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ ಆ ಯಂತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಯಂತ್ರಮಾನವಗಳಿಂದ ಮಾಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಪರಮೇಚ್ಛ ಸ್ಧಿತಿಯು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಕನಸಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.  ಆ Feeding Machine ನ ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವೆಂದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಯಂತ್ರವಾದ ರೆಕಾರ್ಡರ‍್ ಮೂಲಕ ಅದು ತನ್ನ ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. "Actions speaks louder than word” ಎನ್ನುವ ಆ ಯಂತ್ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ತೊಡಗುತ್ತಾದರೂ ಬಳಿಕ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.

    ಪುನ: ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಆತ ತಿರುಗಣೆ ಬೀಗಿ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಒತ್ತಡ ಅನುಭವಿಸಿ ಹುಚ್ಚನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆ ಆತ ಕಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಣೆಗಳೆ (Nut) ಬೀಗಿಗೊಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಚ್ಚಾಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಿಡುಗಡೆಯ ಬಳಿಕ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ವಾಹನವೊಂದರ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಬಾವುಟವೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಯೇ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಗುಂಪಿನೊಡನೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ಒಂದೆಡೆ ಹೇಳಿದ್ದರು " ಜನ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕವಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು" ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕಥಾನಾಯಕ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕನೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಜೈಲು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

    ಇಲ್ಲಿಂದ, ಚಿತ್ರದ ಎರಡನೇ ಘಟ್ಟ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೈಲಿಗೆ ಹೋದವನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರೋ ಬೆರೆಸಿದ ಮತ್ತು ಬರುವ ವಸ್ತು ಸೇವಿಸಿ ಗುಂಗಿಗೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ತಲೆಸುತ್ತುವಿಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ತಲೆ ಸುತ್ತುವುದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಯೆಯಾದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ನಟಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾವ್ ಸ್ಕಿ, ಪ್ರಸನ್ನ, ಬ್ರೆಕ್ಟ್ ಮುಂತಾದ ಬರಹಗಾರರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಸವಾಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಆಥ ತಿರುಗುತ್ತಾ ನಟಿಸುವ ನಟನೆಯನ್ನು ಇಡೀ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

    ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ, ಜೈಲಿನಿಂದ ಪರಾರಿಯಾಗಲೆತ್ನಿಸುವ ಖೈದಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಹಾಯಿಸುವ ಚಾರ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಪತ್ರದೊಡನೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಿತಗೊಳ್ಳುವ ಚಾರ್ಲಿ ತಾನು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿದ್ದೇನೆಂದೂ ಇನ್ನು ಸ್ಪಲ್ಪ ಕಾಲ ಇಲ್ಲೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂದ ಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಮರದ ಚೂರನ್ನು ಆಯುವ  ಬದಲು ಹಡಗು ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಹಡಗನ್ನು ಸ್ಧಿರವಾಗಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದ ತುಂಡನ್ನು ತೆಗೆದು ಇಡೀ ಹಡಗನ್ನೇ ಮುಳಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ! ಮತ್ತೆ ಪೋಲೀಸರ ಅತಿಥಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಆತ.

    ಚಾರ್ಲಿ ಕಥೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಕಥೆ ಆದಾಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಪಾವಲೆಟ್ ಗೊಡ್ಡಾರ್ಡ್ ಎಂಬುವಳದು. ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ, ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ, ತಂಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ ಆಕೆಗೆ ಬದುಕಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಬಾಳೆಯ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಬದುಕು ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ನೈತಿಕತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುಖ್ಯ ಎನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಪಾವಲೆಟ್ ಮೆರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣನ್ನು ಕದಿಯುವ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಗೊನೆಯನ್ನು ಕದ್ದೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೂ, ಆ ಗೊನೆಯಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ತನ್ನಂತಹ ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.  ತನಗೆ ಬೇಕಾದುದ್ದನ್ನಷ್ಟೇ ತನಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರಭುತ್ವದ ಹಿಂಸೆಗೆ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ಸರ್ಕಾರ ಅನಾಥರನ್ನು ತನ್ನ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಕ್ರೌರ್ಯ ಹಾಗೂ ಆ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಮೂಲಕವೇ ತನ್ನ ಆಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಧೂತನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಇಬ್ಬಗೆ ನೀತಿಯ, ಗೋಸುಂಬೆತನದ ಮುಖವಾಡದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಅಮೇರಿಕಾ ದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಇಂದು ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ಬಹುಹಿಂದೆಯೇ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಮೂಲಕ ಅರಿಯಬಹುದು. ಪಾವ್ ಲೆಟ್ ಆ ವ್ಯವಸ್ಧೆಗೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡಿ ಓಡಿಬರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಬದುಕುವ ಎಲ್ಲಾ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿರುವ ಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕಳ್ಳತನವೇ ಆಕೆಗೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರೆಡ್ ತುಂಡೊಂದನ್ನು ಕದಿಯುವಾಗ ಆಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಸ್ಧಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಚಾಪ್ಲಿನ್  ಕದುದ್ದು ತಾನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.   ಆಕೆಯೇ ಕದ್ದದ್ದೆಂದು ಪುನರತೀರ್ಮಾನವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಪೋಲೀಸರು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತ, ಹೋಗುವ ತವಕವಿರುವ ಚಾರ್ಲಿ ಹೋಟೇಲ್ಲುನಲ್ಲಿ ತಿಂದು, ಸಿಗರೇಟು ಕುಡಿದು ತಾನೇ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ.

    ಚಾರ್ಲಿ-ಪಾವ್ಲೆಟ್  ಪೋಲೀಸ್ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಮರುಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪೋಲೀಸ್ ವಾಹನ ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗುತ್ತದೆ. ಇಬ್ಬರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಚಾರ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾತ್ರ ಬಹುಮುಖ್ಯಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಪಾತ್ರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಮಹಿಳೆಯ ಆದರ್ಶಮಯ ನೆಲೆಗಟ್ಟಲ್ಲಿಲ್ಲದೆ ವಾಸ್ತವ ಪಾತ್ರವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆತನ ಬಹುತೇಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸುವಂತೆ ಚಾರ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬದಲಾಗಿ ಅನುಕಂಪವನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲೇನೂ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಾರ್ಲಿ-ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಳ  ಗೆಳಯನಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಒಂದು ತೊಡುಕು ಎಂಬುದು ನಿಜ.

    ಚಾರ್ಲಿ, ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, " ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದೀಯಾ?" " ಎಲ್ಲಾದರೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ  ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ" ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ಜಿ.ಎನ್.ಮೋಹನ್ ರವರ ಕವಿತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.
    ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕಡಲ ದಡದಲ್ಲಿ
         ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ
        ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಬೋಗುಣಿ
       ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಅವಳು
      ಆಕೆಯ ಕೈಯಲ್ಲೂ
       ಒಂದು ಬೋಗುಣಿ
      ಇಬ್ಬರೂ ಭಿಕ್ಷುಕರು
     ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಪರಸ್ಪರ.

    ಹೀಗೆ ಚಾರ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಇಬ್ಬರ ಸ್ಧಿತಿಯೂ ನಿರ್ಗತಿಕತನವೇ. ಮನೆಯೊಂದರ ಮುಂದೆ ಕೂತು ತಮಗೂ ಒಂದು ಮನೆಯಿದಿದ್ದರೆ ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅದು “Mission Impossible” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲಿ ಎಡವುವ ದೃಶ್ಯ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

    ಹೇಗೂ ವಾಸ್ತವತೆಗೆ ಮರುಳುವ ಚಾರ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಮಳಿಗೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಚಾತುರ್ಯ ನಡೆದು ಅಲ್ಲಿನ ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಿಯ ಕಾವಲುಗಾರ ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು ತಾನು ಆ ಕೆಲಸ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಇಡೀ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಖುಷಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಲೋಕವೆಂಬಂತೆ ಚಾರ್ಲಿ-ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸ್ಕೇಟಿಂಗ್ ಆಡುವ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಸಾಧನೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು  ನೈಪುಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಮಹಡಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಕೇಟಿಂಗ್ ಆಡುತ್ತಾ ಚಾರ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ದರೋಡೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದರೋಡೆಕೋರರಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಗ್ ಬಿಲ್ ಎಂಬಾತ ಚಾರ್ಲಿಯನ್ನು ಗುರುತು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಚಾರ್ಲಿಯ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು. ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಬೀದಿಪಾಲಾಗಿ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿದಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಧೇಯ ಕ್ರೂರತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಅಮಲಿನ ಮೂರ್ತ ರೂಪ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಚಾನಾಕ್ಕಾಗಿ ಪಾನಮತ್ತಾಗುವ ಚಾರ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಲೋಪಕ್ಕಾಗಿ ಸೆರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

    ಆತ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಲಿರುವ ಪಾವ್ಲೆಟ್ ತಾನು ಹುಡುಕಿರುವ ಹಳೆಯ ಮುರಕಲು ಮನೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಸುದ್ಧಿ ತಿಳಿದದ್ದೇ ತಡ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಒಡಿದವನು ದಿನದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುವುದರೊಳಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡನೆಂಬ ಅಪಾದನೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.

    ಚಾರ್ಲಿ ಬಂಧನವಾದ ತರುವಾಯ ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಹೋಟೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾಳೆ. ಚಾರ್ಲಿಯ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದು ಅವನಿಗೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತಯಾರಿರುವ ಅವನು ಮಾಣಿ (Waiter) ಆಗಿರಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಮೋಜಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ  ಅವನ ಕಾರ್ಯ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾಡು ಹೇಳಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಬರದಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹಾಗಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಅವನ ಷರ್ಟಗೆ ಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಳಿವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ಬರೆದು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.

A pretty girl and a gay old man
Flirted on the fowl ward
He was a fall old thing
But his diamond ring.
 ಎಂದು ತೊಡುಗುವ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಚಾರ್ಲಿ, ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸಂಭಾಳಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹಾಡತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಯಶಸ್ಸಿಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಹಿಂದಟ್ಟಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡುತ್ತಾರೆ.

    ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಗಂಟೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಬೇಸತ್ತ ಪಾವ್ಲೆಟ್ " ಇನ್ನೂ ಪ್ರಯತ್ನಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?" ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. " ಮಾತನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ತಗೋ, ಸಾಯುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನೆಂದೂ ಮಾಡಬಾರದು ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗೋಣ" ಎಂಬ ಆಶಾವಾದದ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಚಾರ್ಲಿ -ಪಾವ್ಲೆಟ್ ಇಬ್ಬರು ಹೊಸದಾರಿಯಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಯಂತ್ರವಾಗಲೀ, ಆಧುನಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ. ಇರುವುದು ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಲು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ದಾರಿ. ಅದು ಹೊಸದು ಆಗಬಹುದು.ವಿಶಾಲತೆಯ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಬಹುದು ಚೆಗುವೆರಾ ತನ್ನ ಮೋಟಾರ‍್ಸೈಕಲ್ ಡೈರೀಸ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ “I’ m living off civilization…. very near to the earth.”  ಅದು ಸಹಜ ಜೀವನದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಎನ್ನುಬಹುದು.

    ಹೀಗೆ 87 ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ "ಮಾಡರ್ನ ಟೈಮ್ಸ್" ಯಾವಾಗಲೂ ‘ಮಾಡರ್ನ’ ಆಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಷೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ‍್ ಬರೆದ ನಾಟಕಗಳ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇಂದು ಜೀವನದ ಗಹನ ಸತ್ಯಗಳೆಂದು ನಾವು ಓದುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಎಪ್ಪತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕವೂ, ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗುತ್ತಲೂ ದಿವ್ಯ ಸತ್ಯವೆಂದು ಮಾಡರ್ನ ಟೈಮ್ಸ್ ಅನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮಾನವನಿಗೆ ನೆರವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದ್ದ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ವಿರೋಧಿಯೇ ಹೊರತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ವಿರೋಧಿಯಲ್ಲ. ಚಾರ್ಲಿ ಚಾಪ್ಲಿನ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳೂ ಮಾನವರ ಅಭಿವೃಧ್ದಿಯನ್ನೂ, ಪ್ರಗತಿಪರತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವಂತಹವು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಆತ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ. “ Everyman’s Language”  ಆಗಿದ್ದಾನೆ.



ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು:-
ಇಲ್ಲಿ "ದೇವರು" ಎಂದು ಬಳಸಿರುವುದು ಮೌಢ್ಯತೆಯೇ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು " Superficial understanding of human being” ಅಷ್ಟೇ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುವವರು ಒಪ್ಪಬಹುದು ಬೇಡವೆಂದರೆ ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದು ಇಲ್ಲವೆ ಬಂದು ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ಓದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
2. ‘The art of Charlie Chaplin’- By Elie Faure  ಈ ಪ್ರಬಂಧ 1922ರ ಬಳಿಕ ‘ The art of cineplastics’ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಸಂಕಲಿತಗೊಂಡು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿವೆರೆಗೂ ಫಾವ್ರ‍್ನ ಬಹುಬರಹಗಳು 1921-22ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ  ಫ್ರಿಮನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದವು.
3. ’ಅನಾಥ’ ‘ ಅನಾಮಧೇಯ’  ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.